٭ چی بگم ، اونقدرها نقطه ی پررنگی نبودم که بخام سلام و خدافظی بزنم تنگه این وبلاگ ، بچه تر که بودم پررنگ بودم ، اصلا همه چیز پررنگ بود ! روز به روز دارم کمرنگتر میشم ، شایدم اصلن رنگ ندارم ؟! البته اینطوریام نیست که همیشه از این احساسات طخمی داشته باشم ، تصادفن روزی چند لحظه میشه که احساس خوشبختی می کنم . خدا مهربون تر از تعریف و تمجیدهای همه ی پیامبران و ادیانهاست . چمیدونم ، یه چیزایی نوشتم شاید زیادی هم خودمونیه ، حرفه دله دیگه ... تو ببخش ! __________________________
٭ وقتی یه نفر وبلاگ مینویسه مثه این میمونه که بهش بگن فیگور بگیر ازت عکس بگیریم ! پس تعجبی نداره وقتی وبلاگه هر کی رو میخونیم فکر میکنیم انده بچه باحاله در حالی که هیچ گهی هم نیست . مثه ... مثه هیچکی ، مثه من !!!
